In deze drukke bloktijden, waarin je je dingen moet afvragen als “Wat was de oplage van De Morgen in 1989?” en “Welk artikel van de Grondwet zei nu weer dat we vrije meningsuiting hebben?”, stel ik mij nog wel meer nuttige vragen. Ik heb mij deze middag bij het eten bijvoorbeeld serieus beziggehouden met de etymologische afkomst van het woord waterkers.
Want zeg nu zelf, water, daar kan ik nog inkomen. Herinner u hoe u in de kleuterklas trots als een gieter met een bakje vol watjes en 2 sprietjes waterkers thuiskwam. Die u te veel water had gegeven. Tot zover het water. Hoe zit dat nu met die kers? Ik zie, in de verste verte geen mogelijke gelijkenis met een kers, of iets bolvormig tout court.
En ook hier weer is google uw beste vriend: een etymologisch woordenboek uit 1997 zegt dat kers ooit ‘kruisbloemig plantengeslacht’ betekende. Dat is dan ook weer opgehelderd.
Als laatste nog de quote van de dag:
Goed gegeten, voeten fris.
© Zus
Oh, en ik ben 19 geworden vandaag 
Zo laat op het jaar verjaren, in de blok, tussen Kerst en nieuw, ‘ik kan u zeggen, dat is niet aangenaam’ (een quote uit deze hilarische sketch). En ik lijk nu al op het breekpunt te zitten waarvan je denkt ‘en nu wil ik stoppen met verjaren’. Een pre-quasi-midlife-crisis?
haha, nog een communicatiewetenschappertje uit Gent
Hoe ging je examen vandaag?