Nieuwjaarswensen

En een goed lief dit jaar!

© Collega van moeder

En veel geluk in de liefde!

© Luxemburgs-Waalse Don Juan van de derde leeftijd

Wat is dat toch? Dat is nu al twee, drie jaar dat mij met nieuwjaar een lief wordt toegewenst. Het heeft misschien te maken met mijn neef, die drie jaar jonger is als mij (ik ben het oudste kleinkind) en het ene lief na het andere verslindt. Terwijl ik nog steeds vrijgezel ben, en het feit dat ik daar stilletjes aan uitgekeken op aan het raken ben; maakt het extra leuk dat iedereen elke gelegenheid aangrijpt om er mij op te wijzen.

Nu lijkt zelfs mijn vader de tijd rijp te vinden:

Een lief? Voor de oudste mag dat wel al eens, de andere mag nog even wachten. (Zus is 13, nvdr.)

© Vader

En mijn moeder doet niet onder:

Niemand is gemaakt om alleen te blijven.

© Moeder

Ik ben net te weten gekomen dat mijn vader 18,5 was toen hij mijn moeder (20) leerde kennen. Ik zit achter, dus.

Dus, lieve mensen allemaal, ik ben zelfbewust genoeg om mijn burgerlijke stand zelf af te leiden, dus jullie moeten mij daar ook niet steeds op wijzen. Als ik een sms krijg is het ook niet nodig om te vragen “heb je een lief?”. Een rare gedachtengang overgens, immers, verschillende mensen kunnen mij een berichtje sturen, dank u wel, daar heb ik geen lief voor nodig. Het is ook absoluut niet nodig om elk familiefeest de gevreesde woorden “en hoe zit het in de liefde?” uit te spreken.

Je zou al bijna uit wanhoop een wederhelft zoeken om eens te kunnen zeggen: “Ja, <naam hier>.”