De betere eindejaarslijst: 100 op 1 van Radio 1. Deze lijst bestaat uitsluitend uit Belgische nummers. Dit jaar toch wel enige verrassing op nummer één: Twee meisjes van Raymond van het Groenewoud. Dingen waar ik voor stem eindigen meestal nooit zo hoog.
Nu heb ik alle liedjes die ik heb van die lijst, in één afspeellijst van iTunes gezet (44 ervan bleken in mijn bezit – ik dacht dat het er meer gingen zijn), en die ben ik nu aan het afspelen. Wat een kwaliteit hebben wij toch in België! Op een occasioneel Clouseau nummer na, kwaliteit troef. (En mijn favoriete nummer van Clouseau staat er niet eens in, nee, we moesten Daar Gaat Ze nóg eens aanhoren).
Jacques Brel beschouwen we, chauvinistisch als we zijn, als Belg. Ok, hij wàs een Belg, maar toch. Voor de rest is het speuren naar vrienden van de andere kant van de taalgrens. Wel nog wat Franse muziek, dat wel, Axelle Red en Arno bijvoorbeeld. Voor mij ook niet meteen de meest kwalitatieve voorbeelden.
Waar mogen we dan wel trots op zijn? Wel, dEUS natuurlijk. K’s Choice, in de oude dagen. Helaas, zoals in elke hitlijst, staan ze erin met Not An Addict, hoewel dat misschien één van hun minste liedjes is, in mijn mening. Hooverphonic. Absynthe Minded. Novastar. Noordkaap. Arsenal. En van de nieuwste lichtingen: lichte feelgood “Boudewijn De Groot in zijn jonge jaren” Yevgueni. Op de vernieuwde golven van de kleinkunst: Mira.
En helaas, wat moest er hitgewijs op 10 binnenkomen? Ongetwijfeld schiet het onmiddelijk door uw hoofd: Kvraagetaan van de “dertigers zijn één brok nostalgie” Fixkes.
Maar overall een zéér kwalitatieve lijst, met meezingers (Ik hou van U), genietnummers (Mad About You), rock (Suds & Soda) enzovoort… Vive la Belgique!
Wat een geweldige lijst! Leve de Belgische muziek, nuja, voornamelijk de Vlaamse muziek, maar toch. Ik mis zo bijvoorbeeld Louise Attack, maar dat is dan ook een groep die ik niet kende voor ik naar Brussel ging…