Ik had al lang tickets gekocht voor Sioen vanavond (jongerenabonnement, dan moet je alle tickets voor een heel seizoen in één keer kopen) in het Cultureel Centrum. Ik hou van CC’s: je kan zitten. Met mijn rug is dat echt een zegen.
Blijkbaar was er een voorprogramma voorzien dat ziek gevallen was, dus stond de vervanging daar onder de vorm van Annelies Tanghe. Een piano en een vrouw met een enorm straffe stem, en wat een talent. Blijkbaar is ze geselecteerd voor HUMO’s Rockrally, en ik voel aan mijn klein teentje dat ze het daar goed gaat doen.
Haar bio op MySpace.com zegt onder andere:
Denk Norah Jones die op de koffie gaat bij Anouk en keuvelt over Suzanne Vega.
Hewel, dat zegt het zo’n beetje denk ik. Damn zeg, zelden zo’n goed voorprogramma gezien.
En dan waar we eigenlijk voor kwamen: Sioen. Het begon met een soort van nieuwjaarsbrief aan het publiek, en man, ze hadden er zin in (wel, de bassist is nogal moeilijk te doorgronden, maar aan zijn glimlach op het einde te zien dacht ik dat hij misschien toch wel plezier had gehad). Een erg vol podium – maar wat wil je met een vleugelpiano; en een vreemde plaatsing van de drummer: vooraan opzij. Ik denk dat de bassist er zich achter wou verschuilen. Fijne lichtconstructie: een soort van “bomen” met groene gloeilampen, die de nummers aardig ondersteunden – het deed me wat denken aan de cover van A Potion. Alleen werd er soms te graag gewerkt met lasers die dan ook op het publiek gericht werden, recht in onze ogen. Geen goed idee mannen, zeker niet bij rustige nummers. Aan de bindteksten kan ook nog gewerkt worden vind ik. En je eigen songteksten onthouden is ook altijd nuttig, Frederik
Overall, keer ik als tevreden vrouw terug.
Come back and save me, lift me up and amaze me,
lately, you are driving me crazy



ik heb sioen al menigemale live gezien.. maar die tournée’s met zijn derde plaat hebben mij toch niet weten te overtuigen.. Al blijft het wel een fijne muzikant natuurlijk.
Wij hebben hem een stukje gezien op Boomtown vorig jaar. ‘t Stormde, dus we zijn gaan lopen. Bovendien vertrokken we een paar dagen later naar New York: niet het moment om een verkoudheid op te doen. Bovendien ook geen Sioen-fans hier. Nochtans was zijn openingsnummer wel goed.
Ik zit eigenlijk ook graag op een concert. Kan je nog gaan staan waneer het echt gaat swingen en nadien terug zitten bij de rustige nummers.