Ik heb een Evelien-kwoot-de-dag-gerelateerd emailadres waarop iedereen zijn kritiek kan spuien. Wat ik niet had zien komen, was fanmail. Ja dadde, ik, fanmail. Lekker belangrijk en al. *ego zwelt tot Geert Lambertiaanse proporties*
Een verzoek tot een blogpost. Onder het motto: u vraagt, wij draaien; democratie olé: blogpost à volenté.
Ik zou u kunnen vertellen over mijn leven, maar dat schijnt tegenwoordig nogal saai uit te vallen. Ganse dagen in de kelder van de boekentoren doorbrengen, is niet bepaald om adrenalinestoten van te krijgen. Al was het nieuws in 1997 soms behoorlijk grappig: bijvoorbeeld een foto van Peter van de Veire met een ziekenfonds-John-Lennon-brilletje en piekjeshaar. Fun.
Ook plezier verzekerd: economie van 17.30u tot 20.30u op een donderdagavond. Niet dus. Ontdekking van de week: ik ben niet in de wieg gelegd voor economie. Het bewijs: ik snap de wet van vraag en aanbod niet. Dit weekend eens mijn kop over breken.
Ik zou recentietjes kunnen schrijven van de laatste films die ik zag (V for Vendetta, Juno, American Wedding); maar er zijn vaardiger mensen dan ik. Al vind ik een recensietje zo nu en dan best leuk om te doen.
Ik zou u kunnen vertellen dat mijn Gent-fiets het equivalent is van een vrachtwagen met een dronken chauffeur op gladde wegen: zijnde onbestuurbaar. Dat brengt ergernis en ontwikkeling van arm- en beenspieren met zich mee, alsook winst voor De Lijn.
Nu moet ik u helaas achterlaten met al deze nutteloze informatie, want ik moet ook de nmbs nog wat winst gaan bezorgen. Goeie klant aan mij, dadde.
Ik moet toegeven dat ik tijdens de pauze uit economie vertrokken ben. Deze keer had ik echter wel een goed excuus. Wat die vraag en aanbod betreft, kan je indien nodig altijd wel eens vragen om wat uitleg. Mijn mislukt jaar economie heeft toch nog iets opgebracht.
Verder valt me op dat je haar echt wel kort is. Maar écht wél kort. ‘t Was een beetje schrikken de eerste keer. Maar niet mis natuurlijk.