Ik lees De Kleine Parade in De Standaard, ik geef dat toe. Je moet mee zijn met de dingen des levens niet waar. Niets zo belangrijk als weten in welk hospitaal JLo haar pagadders gaan kopen is en welke vloer ze speciaal voor haar daar gelegd hebben. Welke kop zie ik echter?
Frans Bauer bedriegt verloofde met Laura Lynn
© bron
Waar valt mijn oog op, aan het einde van het artikel?
Pittig detail: Bauers verloofde is de vaste visagiste van Laura Lynn.
First things first: waar zit het pittig detail? Dat Marina/Mariska/Madinka of hoe-ze-ook-heet Laura Lynn plamuurt, ergo dat ze mekaar kennen, wat is daar zo pittig aan? Maar vooral: waarom willen roddelberichten zo graag een ‘pittig detail’ brengen? Hoe vettiger, hoe prettiger lijkt de leuze.
Nu ga ik even volop speculeren, dus het zal niet deftig onderbouwd zijn.
Uit communicatiewetenschappelijk/sociologisch oogpunt heeft roddelnieuws misschien een sociusfunctie, zodat mensen een ‘veilig’ gespreksonderwerp hebben, zoals “Heb je het al gehoord van JLo’s tweeling?”, waarbij ze luchtig kunnen praten zonder het over zichzelf te hebben. Het is een wereld van eindeloze informatie (of eerder infotainment).
Een andere hypothese: mensen willen zich met iemand vergelijken, of op zijn minst naar iemand opkijken, en ze proberen zichzelf zo te “verbeteren” naar die andere zijn standaarden toe, bijvoorbeeld “Ik wil zo’n zonnebril als JLo, zo ben ik cool.”.
Of ook totaal iets anders. Nuttigheid alom, vandaag.
Bijzonder plezant, eens quasi-pseudo-intellectueel neuzelen over quasi-scriptieonderwerpen.
Zie ook de commentaar in filosofie over het dienstdoen van roddelen als uitwisseling van informatie en middel tot sociale cohesie.